Decoupage - tak w języku francuskim nazywa się technika polegająca na zdobieniu wycinkami z papieru, tkanin lub metalu różnych przedmiotów: pudełek, świec, ram obrazów, glinianych doniczek, porcelanowych talerzy i półmisków, wachlarzy, nalepek, blaszanych wiaderek, koszyków, krzesełek, tacek, torebek...

Samo słowo decoupage pochodzi od francuskiego czasownika decouper, co oznacza wycinać. W Chinach, skąd technika ta się wywodzi wycinanie literek nie służy jedynie do nauki czytania, pisania czy liczenia, ale również stosuje się ją do wykonywania np. bilecików z życzeniami czy innych dekoracji okolicznościowych. W Europie technika ta rozwinęła się w średniowieczu i renesansie

Od średniowiecza meble, tkaniny na ubrania, serwisy, drogocenne przedmioty, przybory do mycia, kufry, skrzynie, kasy żelazne, były bogato zdobione techniką decoupage, zwłaszcza wykorzystującą metale szlachetne. Z motywów najczęściej stosowano: gwiazdy, tulipany, róże, wazony z kompozycjami kwiatowymi, ptaki w bukietach kwiatów, cytaty z Biblii.

Technika decoupage przeżywała szczególny rozkwit w Anglii w epoce wiktoriańskiej. Wydawano wzorniki ze służącymi do naklejania kwiatkami, ptaszkami, postaciami ludzkimi, zazwyczaj były to profile. W antykwariatach spotyka się również parawany, pudełka, koszyki wykonane tą techniką i pochodzące z tej epoki.

L. Perina, R. Zanoni "Moje Hobby" s. 84,96